98-9394223559+

 

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

رشد از طریق درآغوش کشیدن تعارض

 

نوشته آلن رافائل سید، مربی تأییدشده‌ی ارتباط بدون خشونت

"با مهارت‌های ارتباط بدون خشونت، من می‌توانم به تقویت روابطم با خانواده، دوستان، همکاران و حتی عابران در خیابان کمک کنم؛ این کار از طریق پرورش همدلی و محبت برای کسانی انجام می‌شود که نیازهای برآورده نشده‌شان به شکل "ذهنیت تعارض" بروز کرده است."

مارشال روزنبرگ

وقتی از ارتباط بدون خشونت برای حل تعارض استفاده می‌کنم، نتایج اغلب دگرگون کننده و ماندگار هستند. بسیاری از ما گفت‌وگوهای دشوار یا حتی تعارض‌هایی را در زندگی خود تجربه کرده‌ایم. افراد کمی مهارت‌هایی را توسعه داده‌اند که بتوانند به شکلی مستمر از میان تعارض عبور کرده و به نقطه‌ی درک متقابل عمیق‌تر و ارتباط میان افراد درگیر برسند.

ارتباط بدون خشونت برای حل تعارض اجازه می‌دهد تا:

محبت در تعاملات دشوار جاری شود.

تنشِ تعارض‌ها کاهش یابد.

پویایی رابطه به سمت ارتباط و درک متقابل هدایت شود.

و در نهایت، پیامدهایی که برای هر دو طرف رضایت‌بخش است، به صورت مشترک خلق شود.

با استفاده از ارتباط بدون خشونت برای حل تعارض، من این ابزارها را به دست می‌آورم؛ و با تمرین، افراد در هر کجا می‌توانند در پیشگیری و حل تعارض‌ها ماهر شوند.

 

با درآغوش کشیدن تعارض رشد کنید

 

بسیاری از مردم به این فکر نمی‌کنند که چگونه می‌توانند ظرفیت خود را برای یادگیری و رشد از طریق درآغوش کشیدن تعارض تقویت کنند. اما این یک حقیقت است: استقبال از تعارض، به جای اجتناب از آن در هنگام وقوع، می‌تواند به من کمک کند تا به عنوان یک انسان رشد کنم!

اکثر انسان‌ها نسبت به تعارض یا عصبی هستند و یا از آن می‌ترسند. با این حال، تعارض همیشه با ما خواهد بود و حقیقتی از زندگی است. اجتناب از آن باعث از بین رفتنش نمی‌شود. اگر فکر کنم تعارض چیز بدی است و از آن بترسم، تمایل به اجتناب خواهم داشت و احتمالاً درباره‌ی آن قضاوت خواهم کرد، و این موضوع اغلب تعارض را عمیق‌تر می‌کند!

من همچنین اغلب فاقد اعتمادبه‌نفس هستم چون مطمئن نیستم چگونه به طور مؤثر از ارتباط بدون خشونت برای حل تعارض استفاده کنم. وقتی به مهارت‌هایم برای پیمودن مسیر تعارض اطمینان ندارم، فرار از تعارض آسان‌تر می‌شود که می‌تواند مرا از ارتباط دور کرده و به سمت تعارض بیشتر ببرد. این یعنی ترس من از تعارض در واقع می‌تواند سدی در برابر حل آن و رسیدن به نتایج رضایت‌بخش متقابل باشد.

برعکس، وقتی بپذیرم که تعارض بخش طبیعی زندگی است، احتمال بیشتری دارد که درآغوش کشیدن آن را مدنظر قرار دهم. در نتیجه، مهارت‌هایم را در این حوزه حیاتی توسعه خواهم داد. با سطح مهارت بالاتر و اعتمادبه‌نفسی که به همراه دارد، دیگر از تعارض‌ها اجتناب نمی‌کنم. آن‌ها به عنوان فرصت‌هایی برای یادگیری، رشد، ارتباط، درک متقابل، عمیق‌تر شدن روابط و راه‌حل‌های بهتر نگریسته می‌شوند. این سطح از وضوح و اعتمادبه‌نفس نشان‌دهنده آن است که من در درون خود توانمند شده‌ام تا با دیگران از طریق مهارت‌های ارتباطی محبت‌آمیز یا بدون خشونت برای حل تعارض‌ها، به شکلی سازنده کار کنم!

 

مهارت‌های ارتباطی محبت‌آمیز برای حل تعارض‌ها

 

من می‌توانم مهارت‌های ارتباطی محبت‌آمیز قدرتمندی را برای حل تعارض‌ها توسعه دهم. در واقع، ما می‌خواهیم شما را تشویق کنیم تا روی مهارت‌های خود، ارتباط محبت‌آمیز، همکارانه، محترمانه و آگاهانه، کار کنید تا بتوانید مشارکت‌کننده‌ای قدرتمند در کمک به دیگران برای حل تعارض‌هایشان باشید!

مکاتب بسیاری برای حل تعارض وجود دارد و هر کدام چیزی ارزشمند برای ارائه دارند. بسیاری از این مکاتب به میزان قابل توجهی بر اصول ارتباط بدون خشونت تکیه می‌کنند یا حداقل با اصول "ارتباط محبت‌آمیز" همسو باقی می‌مانند. در واقع، اندکی از آن‌ها حتی سعی کرده‌اند مستقیماً اصول ارتباط بدون خشونت را در چارچوب‌های آموزشی خود بگنجانند.

در حالی که هر روش رویکرد منحصر‌به‌فرد خود را دارد، ارتباط بدون خشونت حل تعارض را از طریق میانجی‌گری مبتنی بر نیازها پیش می‌برد. به عبارت دیگر، میانجی‌گری ارتباط بدون خشونت به افراد اجازه می‌دهد راحت‌تر به انسانیت یکدیگر متصل شوند، زیرا نیازها بین همه‌ی انسان‌ها مشترک و بنابراین قابل درک متقابل هستند.

در ارتباط بدون‌خشونت، ما نیازها را به عنوان "نیازهای جهانی انسانی" تعریف می‌کنیم. نیازها را می‌توان به عنوان محرک‌های اصلی انسانی مشترک بین همه‌ی مردم، یا شرایط لازم برای شکوفایی هر انسان، صرف‌نظر از فرهنگ یا موقعیت جغرافیایی در نظر گرفت. برخی از روش‌های میانجی‌گری، میانجی‌گری مبتنی بر "منافع" را ارائه می‌دهند. ما تشخیص می‌دهیم که این می‌تواند مفید باشد. اما از دیدگاه ارتباط بدون خشونت، منافع، جهانی نیستند.

اگر هر تعارضی را بگیرید و آن را به نیازهای جهانی انسانی تجزیه کنید، در آن نقطه مردم می‌توانند راحت‌تر یکدیگر را به عنوان انسان ببینند و با انسانیت هم ارتباط برقرار کنند. وقتی افراد دست از دشمن دیدنِ هم بردارند و ببینند که بهترین نفعِ خودشان در یک نتیجه سودمند متقابل نهفته است، آن لحظه‌ای است که فرآیند حل تعارض شتاب می‌گیرد.

 

میانجی‌گران ارتباط محبت‌آمیز

 

چه چیزی مانع از تبدیل شدن به یک میانجی خوب در ارتباط محبت‌آمیز می‌شود؟

وقتی از مهارت‌های ارتباط محبت‌آمیز (ارتباط بدون خشونت) برای حل تعارض‌ها استفاده می‌کنم، به لایه‌ای عمیق‌تر از منافع، یعنی به نیازهای جهانی انسانی که زیربنای آن‌هاست، می‌روم. ارتباط بدون خشونت ممکن است برای برخی غریب به نظر برسد چون با شیوه‌ای که به ما آموزش داده شده ارتباط برقرار کنیم، بسیار متفاوت است.

یکی از باورهای فرهنگی که توانایی ما را برای پیمودن ماهرانه مسیر تعارض مختل می‌کند، این اعتقاد است که گزینه‌های ما یا بردن است یا باختن، و اینکه راه‌حل‌های مورد توافق طرفین امکان‌پذیر نیست. یک میانجی ماهر می‌تواند ظرفی برای گفت‌وگو ایجاد کند، سرعت گفت‌وگو را کاهش دهد و به افراد کمک کند تا با ترجمه‌ی هرگونه قضاوت یا انتقاد به ارزش‌های زیربنایی و نیازهای جهانی، شنیدنِ صدای قلب یکدیگر را یاد بگیرند.

در حالت ایده‌آل، همه ما می‌خواهیم فکر کنیم که می‌توانیم همه چیز را به تنهایی مدیریت کنیم. اما وقتی درد زیاد است، و به ویژه اگر سطح اعتماد پایین باشد، وجود یک تسهیل‌گر ماهر کاملاً ضروری است. لطفاً مراقب باشید که در تله‌ی فکرِ "من باید به تنهایی پیش بروم" نیفتید! همچنین به یاد داشته باشید وقتی خودمان در یک تعارض حضور داریم، تسهیلگری ارتباط بدون خشونت برای حل تعارض بسیار چالش‌برانگیزتر است. حتی افرادی با سطح بالایی از مهارت‌های ارتباط بدون خشونت، در صورت نیاز همچنان به دنبال یک میانجی ارتباط بدون خشونت می‌گردند تا به آن‌ها کمک کند تعارض‌هایشان را به نفع همگان حل کنند. اگر در یک تعارض نقش دارید، داشتن یک میانجی بیرونی ارتباط محبت‌آمیز می‌تواند شما را از مدیریت فرآیند آزاد کند تا بتوانید به طور کامل در حل آن مشارکت کنید.

 

مهارت‌های ارتباط بدون خشونت را تمرین کنید

 

من می‌توانم مهارت‌های ارتباط بدون خشونت را برای حل تعارض تمرین کنم. در یک مفهوم بسیار ساده، میانجی‌گری ارتباط بدون خشونت از قالب زیر پیروی می‌کند: الف-ب-الف-ب.

۱. شخص الف صحبت می‌کند.

۲. شخص ب درک خود را از پیام الف بازتاب می‌دهد.

۳. شخص الف تایید می‌کند که درک شده است (یا توضیح بیشتری می‌دهد و به مرحله ۱ برمی‌گردد).

۴. شخص ب صحبت می‌کند.

۵. شخص الف درک خود را از پیام ب بازتاب می‌دهد.

۶. شخص ب تایید می‌کند که درک شده است (یا توضیح بیشتری می‌دهد و به مرحله ۴ برمی‌گردد).

تکرار- بازگشت به مرحله ۱.

این توضیح بیش از حد ساده شده است اما درکی از فرآیند را ارائه می‌دهد: ما به نوبت به یکدیگر گوش می‌دهیم و حرف هم را می‌شنویم، و در حالی که همه طرف‌ها به جلو می‌روند، درک متقابل را تایید می‌کنیم. همانطور که گفت‌وگو عمیق‌تر می‌شود، لایه‌های معنایی معنادارتری آشکار می‌شوند، درک متقابل شروع به رشد می‌کند و به آرامی تعارض شروع به حل شدن می‌کند.

هنگام تمرین مهارت‌های ارتباط بدون خشونت در این قالب ساختاری، ابتدا بر "ارتباط" تمرکز کنید. زمان بگذارید تا مطمئن شوید طرفین یکدیگر را درک می‌کنند. به یاد داشته باشید که درک کردن متفاوت از موافقت کردن است. زمانی که افراد به درک متقابل رسیدند، جست‌وجو برای راه حل یا رفع تعارض بسیار بیشتر به صورت همکارانه خواهد بود!

 

دکتر مارشال روزنبرگ درباره‌ی ارتباط بدون خشونت برای حل تعارض

 

ما خوش‌شانس هستیم که نوشته‌های دکتر مارشال روزنبرگ را درباره ارتباط بدون خشونت برای حل تعارض در اختیار داریم! وقتی دکتر روزنبرگ ارتباط بدون خشونت را توسعه داد، می‌دانست که سطحی از ارتباط باید پیش از هر راه‌حلی ایجاد شود. تجربه‌ی من نشان می‌دهد که اشتباه شماره یکِ مردم در فرآیند حل تعارض، حرکتِ زودرس به سمت راه حل است. در مسابقه برای حل مشکل، بسیاری از مردم نیازهای عمیق‌تری را که تعارض در واقع باید به آن‌ها بپردازد، نادیده می‌گیرند.

به همین دلیل است که ارتباط بدون خشونت برای حل تعارض بر اهمیت بنیادی ارتباط تاکید می‌کند تا پیامدهایی را تسهیل کند که با مقاومت، تعلل، کارشکنی و/یا خشم از سوی هیچ یک از طرفین درگیر در تعارض مواجه نشود. به عبارت دیگر: آهسته برو تا سریع برسی! من می‌خواهم راه حل‌ها نیازهای همه را برآورده کنند، پس برای اطمینان از شناسایی نیازهای عمیق‌تر زمان بگذارم. سپس به دنبال راهبرد‌هایی بگردم که به همه نیازها، یا تا حد ممکن به اکثر آن‌ها، کمک کند. از آنجایی که این کار به ما کمک می‌کند از بازگشت غیرضروری به گفت‌وگوها یا تصمیم‌ها خودداری کنیم، معمولاً در درازمدت زمان زیادی را برای ما ذخیره می‌کند.

در نهایت، دکتر روزنبرگ درک کرد که صبر، سنگ بنای فرآیند حل تعارض مبتنی بر ارتباط بدون خشونت است. او ما را تشویق می‌کرد که به یاد داشته باشیم گاهی اوقات راه حلی که به دنبالش هستیم ممکن است چندین گفت‌وگو (یا بیشتر) با ما فاصله داشته باشد. بنابراین، باید آگاهانه روی شروع، حفظ و شاید از همه مهم‌تر، پایان دادن به هر گفت‌وگو به گونه‌ای کار کنیم که گشودگی برای گفت‌وگوی بعدی، و بعدی، و بعدی وجود داشته باشد تا زمانی که تعارض در نهایت و با موفقیت حل شود.

https://nonviolentcommunication.com/learn-nonviolent-communication/nvc-conflict-resolution/